Free to fall in the Fall..

Φθινοπωρο

εισαι ελευθερος να πεσεις
εχεις τη αγραφη αδεια των φυλλων

και την συμπαρασταση των φιλων
στην πτωση

θυμαμαι τοτε
που επαιρνα κατι μπογιες τα βραδυα

και τις αλοιφα πανω μου
χωρις καθρεφτη

ουτε που θυμαμαι
τι εφτιαχνα

θυμαμαι ομως
τις φορες που επρεπε να ταξιδεψω

εκρυβα τα παντα

τις μπογιες
τα πινελα

σκεφτομουν

πως αν πεθανω σ εκεινο το ταξιδι

δεν θα θελα να βρουν τα χναρια μου

συνηθως
εκρυβα τ αδεια σωληναρια λαδομπογιας
στο ντουλαπι της κουζινας

κι ειχαν γινει πολλα κατα καιρους

τα μαζευα καποια πρωινα
και τα πηγαινα ενοχικα
στον καδο της γειτονιας

στην εισοδο του σπιτιου
φοβομουν μην πετυχω τους γειτονες

κοιταξουν εξερευνητικα την σακουλά
και με ρωτησουν κατι

μα πιο πολυ απ ολα
φοβομουν
αν τελικα δεν γυρνουσα απ το ταξιδι
κι ανοιγαν οι γονεις μου το ντουλαπι

και δεν βρισκαν πουθενα τιποτα ζωγραφισμενο
κανενα ιχνος μπογιας

μονο αδεια σωληναρια

you boys

Fuck you boys
and your castles made of sand..

.. i m gonna drown myself..

A Million Wishes

Σ αφησα
και με περιμενες

περιμεναμε

ηταν κι εμενα ανοιχτο
το παραθυρο

εισαι καπου εκει
εκει που σε αφησα

εκει που υποσχεθηκαμε

σ αυτη τη ζωη
δεν ξερω που εισαι

εγω βρισκομαι στην πολη
μονη στ αληθεια

μα οχι απο αγαπη

ειμαι τυχερη

ειναι ωραια εδω
καμια φορα

μα υποσεινηδητα
ειναι οι νυχτες
που με φερνουν στην υποσχεση μας
να τα κανουμε ολα σωστα

ν αγαπηθουμε τελεια
με την λατρεια καθε λαθους

με την ανυποστατη σφαγη
των μητρικων μας ορεξεων

με το αιμα των παγιδευμενων στα σιδερα

να τριζεις τα δοντια σου το βραδυ
να μην σ αγγιζω

να φερνεις το πρωι λουλουδια

να μην ξερω τι να κανω
και να μαραινονται

ω Θεε μου ολα τουτα τα χω κανει
δωσε μου μια να φυγω απ το πλεγμα

να γινω χιλιαδες..

Πεθυμησα
Νοσταλγησα

εκεινο που ισως να μην γνωρισα ποτε

ως πνευμα
που αναπνεει

και περιμενει

ν ακουσει παλι
τους ανθρωπους
να μιλουν τραγουδιστα

να χορευουν τα φωνηεντα στον αιθερα

να ναι τα φωτα λιγα
μα τα μεσα μας πολλα..

Μητε ξεχυλησα αποψε
μητε θα ξεχυλησω

ηταν γραφτο στην τσαντα μου
την σχολικη

πως το πρωι θ αργησω

οχι οτι με νοιαζει και πολυ
τον ηλιο να μυρισω μονο

να ρθουν τα χτισματα
στην οραση μου

να ναι μια διαβαση στον τοιχο

και να περνω
αδιαβατος
στο περασμα μου

να ναι το δεξια
απαγορευμενο

κι εκει να θελω να παω

να μαι καθαριος
να χει το πατημα μου αγερα
να χει η μορφη μου

οτι θα ηθελα να εχει

να μαι σιγουρος
και να περπατω
εκει που θελω..

eleven eleven

 

Ξεκινησαμε τ απογευμα

πηγαμε βολτα στο βουνο

ξυπολητοι

να ματωσουμε τα ποδια μας

περπατησαμε

ο ηλιος ηταν γλυκος

πορτοκαλης εκεινες τις ωρες

δεν κοιταχτηκαμε ποτε

δεν ξεραμε ποιοι ειμαστε

το χαμε κανονισει απ την αρχη

πως τα ματια μας

θα ναι στις τσεπες μας για τουτη την βολτα

ετσι θα μπορουσε να χει η βολτα μας

μια πορεια

καλυτερη

να οριζουμε τον δρομο με τις ανασες των δεντρων

και τις μυρωδιες απ τα χαδια της φυσης στο λιγοστο αερακι

σιγα σιγα

μυριζαμε το βιολετι

να γιομιζει τον ουρανο

τα ποδια μου

πονουσαν τοσο

ηταν τοσο λαβωμενα

που δεν ενιωθα πια τις επιφανειες του δρομου

αγγιζα τον αστραφτερο ουρανο

κι ενιωθα το χερι σου σηκωμενο να τον φτασει

η παλαμη σου ακουστηκε καθαρη

οταν τον επιασες

11:11

ηταν και τα καταφερες

ακουσες

το χαμογελο μου

δεν χρειαστηκε ποτε να καπνισω εκεινο το τσιγαρο

newborn

διαλεγω την απαγορευμενη

και μην μου πεις αυριο

πως δεν σταθηκαν καλα τα μανταλακια

διοτι η αγγαλια του Καρκινου

ειναι παντοτε με δαγκανες

δεν φταιει αυτος

ετσι σχεδιαστηκε

ηταν πολυ παλια οταν ειμασταν

ειμασταν ακομη κυριες του σπιτιου

απλωναμε και φευγαν

διανοηθηκαμε στην πορεια μιαν καποια φυση

περισυλεξαμε για δαυτην

εκκολαυθηκαμε

περιμενω την γεννεση

να την μελετησω..

να την απλωσω στην γειτονια

στα συρματα

να την δουν ολοι

αξιζω..