Denying Gravity and Ground

Ειναι βεβαιο σχεδον

πως οταν περνας τη ροδοχρους ακμη της αγαπης

του παθους

και της εναντιωμενης κορυφωσης

και πτωσης

των εγω ταυτοχρονα

δυσκολα καθεσαι σ ενα τραπεζι μετα

να ριξεις χαρτια

η να συζητησεις

θα πρεπει να παρεις μια θεση?

εναν ρολο?

να κανεις τον dealer?

και να πλανεις το θυμα σου?

να κανεις τον παιχτη

να πλανιεσαι ακουσια?

να ριχνεις πασιεντζες μεσα σε τοιχους

και να πετας τα χαρτια σαν κινεζικα αστερακια στους περαστικους?

μια αλλη λυση ειναι να απαρνηθει το ολο σου

την υπαρξη της τραπουλας

και ν αποβει σε πραξεις και αποφασεις

που δεν ειναι μητε τεταμενες

μητε πραγματικες

μητε αποφασισμενες

ν αρνηθεις την βαρυτητα

και την γη ταυτοχρονα.

το καλυτερο μου χαμογελο

Αγριεμενοι θελω να μαστε

οταν θα τρεχουμε..

να με πνιγει το σαλιο μου

απο ευτυχια..

στις πλατειες

θα μυριζουμε την μεντα

και τα χειλη μας θα καινε

θα μαζευουμε τις φραουλες

γυμνοι

και θα μου πεις

πως ολα τουτα

δεν ειναι αυτο που νομιζω

κι εκει ακριβως θα σου χαρισω

το καλυτερο μου χαμογελο..

something to built-in

Καθεσαι
σ εκεινα τα γνωστα σκοταδια σου

και με βλεπεις
να χτιζομαι ραγδαια

λιγο πιο κατω απ το μπαλκονι σου

εκει που οι τοιχοι
απλωνονται διαπλατοι

και τα καγκελα
χαμογελουν
λευκα και στους δυο μας

το παραθυρο
ανοιχτο

παντα

θα θελα μια μερα να μου πεις
τι χτιζεται εκει εξω..

Γαρυφαλλια

Οι γριφοι λυνονται μονοι
τελευταια

λογω ελειψης χρονου
και συγκεντρωσης

ο Χρονος
γηραιοτερος

μερα με την μερα

με καθιζει σε παγκακια
καναπεδες
και θρονους

οταν πινει
λιγο παραπανω
σακε

με κοιταει στα ματια
η καπου εκει αναμεσα

τελευταια
με τρομαζει και λιγο

θελει λεει οι σολες μου να παταν
σε ανδρικα ποδια

πηρα λοιπον κι εγω
το κουστουμι του πατερα μου

σαν την προγιαγια μου
την Γαρυφαλλια

που εβγαινε κρυφα
τα βραδυα
στ αλογο
με την φορεσια του προπαππου

κι εκανε τον ανδρα
στα σκοταδια

και τρομαζε τους περαστικους..

.. για πλακα..

Free to fall in the Fall..

Φθινοπωρο

εισαι ελευθερος να πεσεις
εχεις τη αγραφη αδεια των φυλλων

και την συμπαρασταση των φιλων
στην πτωση

θυμαμαι τοτε
που επαιρνα κατι μπογιες τα βραδυα

και τις αλοιφα πανω μου
χωρις καθρεφτη

ουτε που θυμαμαι
τι εφτιαχνα

θυμαμαι ομως
τις φορες που επρεπε να ταξιδεψω

εκρυβα τα παντα

τις μπογιες
τα πινελα

σκεφτομουν

πως αν πεθανω σ εκεινο το ταξιδι

δεν θα θελα να βρουν τα χναρια μου

συνηθως
εκρυβα τ αδεια σωληναρια λαδομπογιας
στο ντουλαπι της κουζινας

κι ειχαν γινει πολλα κατα καιρους

τα μαζευα καποια πρωινα
και τα πηγαινα ενοχικα
στον καδο της γειτονιας

στην εισοδο του σπιτιου
φοβομουν μην πετυχω τους γειτονες

κοιταξουν εξερευνητικα την σακουλά
και με ρωτησουν κατι

μα πιο πολυ απ ολα
φοβομουν
αν τελικα δεν γυρνουσα απ το ταξιδι
κι ανοιγαν οι γονεις μου το ντουλαπι

και δεν βρισκαν πουθενα τιποτα ζωγραφισμενο
κανενα ιχνος μπογιας

μονο αδεια σωληναρια

you boys

Fuck you boys
and your castles made of sand..

.. i m gonna drown myself..

A Million Wishes

Σ αφησα
και με περιμενες

περιμεναμε

ηταν κι εμενα ανοιχτο
το παραθυρο

εισαι καπου εκει
εκει που σε αφησα

εκει που υποσχεθηκαμε

σ αυτη τη ζωη
δεν ξερω που εισαι

εγω βρισκομαι στην πολη
μονη στ αληθεια

μα οχι απο αγαπη

ειμαι τυχερη

ειναι ωραια εδω
καμια φορα

μα υποσεινηδητα
ειναι οι νυχτες
που με φερνουν στην υποσχεση μας
να τα κανουμε ολα σωστα

ν αγαπηθουμε τελεια
με την λατρεια καθε λαθους

με την ανυποστατη σφαγη
των μητρικων μας ορεξεων

με το αιμα των παγιδευμενων στα σιδερα

να τριζεις τα δοντια σου το βραδυ
να μην σ αγγιζω

να φερνεις το πρωι λουλουδια

να μην ξερω τι να κανω
και να μαραινονται

ω Θεε μου ολα τουτα τα χω κανει
δωσε μου μια να φυγω απ το πλεγμα

να γινω χιλιαδες..